دسته‌ها
من نامه

چرا مزخرف؟!

logo-mozسلام.

این اولین پست من تو این سایت مزخرفه! شاید براتون عجیب باشه که چرا به سایت و نوشته‌هام لقب «مزخرف» رو دادم؛ ولی صبر کنید و چند خط زیر رو بخونید…

بعضی وقتا بعضی چیزا انقدر تکرار می‌شن که کم کم به شکل کنایه درمیان. مثلاً زیاد شنیدید وقتی کسی کار اشتباهی می‌کنه بهش میگن: پروفسور! یا دانشمند! یا آی کیو! دانشمند و پروفسور کلمه‌های بدی نیستن؛ ولی این‌جا به حالت کنایه گفته می‌شن و معنی کاملا برعکس می‌دن. مثال دیگه، کلمه‌ی «خودجوش‌» معروف فردوسی پوره. دیدید وقتی می‌خواد بگه فلان کار کاملا برنامه ریزی شده انجام گرفته، می‌گه خودجوش! و همه هم می‌فهمن منظورش از خودجوش اینه که دست های پشت پرده در کار بوده.

مزخرف هم دقیقا همین طوره. «مزخرف» یعنی طلا اندود شده، زر اندود شده، طلایی. ولی از بس تکرار شده، حالت کنایه به خودش گرفته و هر وقت بخوان بگن یه چیزی یا یه کاری خیلی سطح پایین و در پیته، بهش می‌گن مزخرف!

این کلمه البته به یه شکل دیگه، حتی تو قرآن هم اومده! آیه زیر رو ببینید:

وَزُخْرُفًا وَإِنْ کُلُّ ذَلِکَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَالآخِرَهُ عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُتَّقِینَ ﴿٣۵﴾

زُخْرُف به معنی طلا و زره. به خاطر این آیه، حتی اسم این سوره رو «زُخْرُف» گذاشتن!

و اینم معنی کلمه مزخرف تو فرهنگ لغت دهخدا و معین:

 mozakhraf